|
Duitse soldaat in Luxemburg gevonden door XRayX op 08-09-07.
Hier het verhaal.
Wat een normaal dagje zoeken moest worden met mijn broertje, Rico en Rudel werd wel een hele aparte ervaring. s' morgens in alle vroegte zijn we eerst naar een leuk stekkie gereden in Luxemburg om de benen eens goed te strekken.
.30 hulzen en ontsteker fragmenten genoeg, ook de oogringen en het filter van een Duits gasmasker zagen het licht.
Verder ook nog drie lege garand clips maar wel in redelijke staat.
Op naar de volgende stek. Nog meer van hetzelfde en hier waren we weer redelijk op tijd verdwenen, om ons geluk ergens anders te proberen. Op de derde stek aangekomen had ik het gevoel dat dit niet mijn stek zou worden. Overal zichtbare graaf sporen waarvan sommige erg recentelijk. Toch maar even een lusje lopen en dan snel weer weg was het idee. Een beetje tussen de graafsporen door gelopen en het enigste wat het licht zag was een .30 huls. Terug naar de auto was mijn idee totdat ik een vaag signaal kreeg. Ach what the hell toch even graven. Groot, rond, staal.......
Helm? Boem?......
Voorzichtig bloot leggen. Ondertussen was Rico mij komen versterken en we kwamen al snel tot de conclusie dat dit toch duidelijk een Duitse helm moest zijn. Maar even helemaal blootgraven om hem niet te beschadigen en dan pas uit het gat tillen. Zo gezegd zo gedaan. Ik til de helm uit het gat en dan zegt mijn broertje plotseling: "Zijn hoofd zit er nog in." "Ach jij bent gek", zeg ik nog en ik draai de helm om om hem te bestuderen. Op dat moment kijk ik zo tegen een rij tanden aan..........
We hebben toen een klein stukje verder gekeken en wat foto's gemaakt. Daarna hebben we alles weer toe gedekt en zijn we op huis aan gegaan met een wel heel vreemd gevoel. De dagen erna heb ik via het internet op vele manieren proberen contact te leggen met mensen die ons hiermee verder zouden kunnen helpen. Dit lukte uiteindelijk met Roland Gaul, directeur van het Diekirch museum. Hij zou er voor zorgen dat de juiste instanties in contact werden gesteld. Nu hadden Rico, NT. en ik op donderdag een dagje zoeken gepland dus had ik op die dag afgesproken met Roland in de buurt van de plek en hoopte ik dat hij voor die dag alles geregeld kon hebben.
13-09-07
Op de afgesproken plek aangekomen stond Roland..... samen met twee mensen van het Sandweiler friedhof en twee politie agenten. We zijn terug het bos ingereden richting het graf. Daar aangekomen kwamen onze fototoestellen en filmcamera voor de dag. Ook onze 'Gasten' waren beladen met fototoestellen en een filmcamera. De arme man is waarschijnlijk toen hij leefde nooit zo vaak op de gevoelige plaat vast gelegd als nu in dat eenzame bos waar hij al meer dan 60 jaar lag.
De mannen van de Duitse begraafplaats in Sandweiler begonnen samen met ons aan het opgraven van het lichaam onder het toeziend oog van de politie. Even later verschenen er nog twee mysterieuze mannen met een koffertje en een fototoestel. Later kwam Rico erachter dat deze mannen ook van de politie waren, deze mannen verdwenen later weer even mysterieus als dat ze gekomen waren.
Stukje voor stukje werd de Duitse soldaat opgegraven. Botten in de bak, spullen op de zak. Er kwam van alles aan het licht zoals een kochgeschirr, een veldfles gevuld, boterbakje, kammetje, gevulde munitietasjes, schoenen, knopen, stalen koppelslot met koppel, gespjes........
Maar het belangrijkste, de erkennungsmarke, ontbrak. We hebben het gat diverse malen na gezocht maar helaas. Verder ontbraken er weel meer dingen zoals een gasmaskerblik, pio-schop, bajonet, wapen, en alle persoonlijke spullen zoals sieraden, horloge, portemonnee e.d.
Het slachtoffer bleek een gebroken been te hebben en zijn rechter onderbeen lag er in stukjes bij. Hij lag op zijn buik met zijn armen in een gruwelijke houding.
De Soldaat is onbekend begraven op het Soldatenfriedhof in Sandweiler.
|
